Terminy OEM, ODM i „private label” są często używane jako ogólne pojęcia sprzedażowe, ale mogą odnosić się do bardzo różnych zakresów odpowiedzialności w ramach projektu. W przypadku produktów ogrodniczych i outdoorowych praktyczna różnica nie polega na samej nazwie. Chodzi o to, kto dostarcza koncepcję produktu, jaki nakład pracy wymaga jego opracowanie, które parametry techniczne podlegają kontroli oraz w jaki sposób proces zatwierdzania przebiega od pomysłu do produkcji.
Niniejszy przewodnik pomaga nabywcom w wyborze odpowiedniego modelu współpracy w zakresie magazynowania na wolnym powietrzu, szklarni oraz produktów do wypoczynku na świeżym powietrzu.
1. Co w praktyce oznacza skrót OEM?
Projekt typu OEM zazwyczaj rozpoczyna się od produktu, specyfikacji lub wytycznych projektowych określonych przez zamawiającego. Producent ocenia, czy jest w stanie wyprodukować proponowany produkt, jakie kwestie wymagają wyjaśnienia oraz w jaki sposób projekt wpisuje się w dostępne procesy i wyposażenie.
Kupujący może przedstawić:
- rysunki lub odniesienie do istniejącego produktu;
- wymagane wymiary i funkcje;
- wymagania dotyczące materiału i wykończenia;
- docelowe kryteria wydajności;
- projektowanie wizerunku marki, etykiet i opakowań;
- wymogi rynku docelowego;
- wymogi dotyczące zatwierdzenia i jakości.
Następnie producent analizuje wykonalność, metodę produkcji, czynniki wpływające na koszty, pobieranie próbek, pakowanie oraz kontrolę produkcji. Odpowiedzialność za własność projektu oraz zatwierdzenie techniczne powinna zostać określona w umowie dla każdego projektu.
2. Co w praktyce oznacza skrót ODM?
Projekt realizowany w modelu ODM zazwyczaj opiera się na platformie produktowej lub koncepcji projektowej opracowanej przez producenta. Nabywca wybiera odpowiednią podstawę i we współpracy z producentem dostosowuje produkt do potrzeb swojego rynku.
Możliwe obszary adaptacji obejmują:
- rozmiar lub konfiguracja w ramach ograniczeń platformy;
- kolor i wykończenie powierzchni;
- drzwi, dachy, otwory wentylacyjne, podłogi lub pasujące akcesoria;
- asortyment produktów i pozycjonowanie cenowe;
- budowanie marki własnej;
- instrukcje, etykiety i opakowania;
- dokumentacja dotycząca konkretnego rynku.
Model ODM pozwala ograniczyć zakres nowych prac programistycznych, gdy istniejąca platforma spełnia cele biznesowe. Nie oznacza to jednak, że każda zgłoszona zmiana jest automatycznie realizowana.

3. Gdzie sprawdza się marka własna
Termin „marka własna” odnosi się do marki, pod którą sprzedawany jest dany produkt. Może on dotyczyć zarówno projektów typu OEM, jak i ODM.
Program marki własnej może obejmować istniejący produkt z niestandardową szatą graficzną lub też wiązać się z bardziej zaawansowanym opracowaniem konstrukcji i opakowania. Nabywcy powinni określić rzeczywisty zakres projektu, zamiast traktować termin “marka własna” jako kompletną specyfikację.
Potwierdź:
- umiejscowienie logo i prawa własności do grafiki;
- nazwy produktów i opakowań;
- podręczniki i wymagane języki;
- kod kreskowy oraz informacje rynkowe dostarczone przez kupującego;
- zatwierdzenie koloru;
- projekt opakowania i informacje na opakowaniu;
- które elementy pozostają w wersji standardowej.
4. Porównaj informacje początkowe
Projekty typu OEM wymagają wystarczająco kompletnych danych projektowych lub jasnego zlecenia projektowego. Projekty typu ODM wymagają jasno określonych wymagań rynkowych oraz procedury wyboru odpowiedniej platformy.
W przypadku każdego z modeli należy podać:
- rynek docelowy i kanał sprzedaży;
- docelowy użytkownik i kategoria produktu;
- asortyment docelowy i pozycjonowanie cenowe;
- wymagane funkcje i ograniczenia;
- przewidywany poziom dostosowania;
- opakowanie i trasa dostawy;
- harmonogram zatwierdzania oraz osoby podejmujące decyzje;
- przewidywany zakres zamówienia.
Producent nie jest w stanie określić wiarygodnego projektu na podstawie samej nazwy produktu.
5. Ocena ryzyka związanego z rozwojem
Nowe struktury i szeroko zakrojone zmiany mogą wiązać się z ryzykiem technicznym, terminowym i kosztowym. Wykorzystanie istniejącej platformy może zmniejszyć pewną niepewność, jednak zgłoszone modyfikacje nadal wymagają weryfikacji.
Zanim wybierzesz model, zadaj sobie następujące pytania:
- Czy projekt opiera się na istniejącej platformie, czy też jest to nowe rozwiązanie?
- Jakie części, narzędzia i testy mogą być tym dotknięte?
- Co należy zatwierdzić przed sporządzeniem oferty, przygotowaniem próbki i rozpoczęciem produkcji?
- Jakie zmiany mogłyby wpłynąć na opakowanie lub instrukcję?
- W jaki sposób będą rejestrowane zmiany?
- Które twierdzenia wymagają dowodów na poparcie?
Nie należy zakładać, że termin “ODM” oznacza brak ryzyka związanego z pracami rozwojowymi ani że termin “OEM” gwarantuje całkowitą wyłączność.
6. Określenie narzędzi i struktury własnościowej
Jeśli projekt wymaga nowych narzędzi, przyrządów, rysunków, materiałów graficznych lub innych zasobów rozwojowych, przed rozpoczęciem prac należy uzgodnić kwestie dotyczące praw własności i dozwolonego wykorzystania.
Umowy handlowe powinny obejmować następujące kwestie:
- kto pokrywa koszty prac rozwojowych lub oprzyrządowania;
- kto jest właścicielem dostarczonych i nowo utworzonych plików;
- kto może korzystać z ostatecznego projektu;
- w jaki sposób zatwierdzane są zmiany techniczne;
- przechowywanie, konserwacja i wymiana narzędzi;
- co się stanie, jeśli projekt zostanie wstrzymany.
Warunki te dotyczą konkretnego projektu i powinny zostać potwierdzone w pisemnej dokumentacji handlowej.
7. Opracuj przejrzysty proces zatwierdzania
Praktyczny przebieg pracy zazwyczaj obejmuje:
- przegląd wymagań;
- potwierdzenie produktu i specyfikacji;
- analiza możliwości dostosowania i wykonalności;
- zatwierdzenie próbki lub zamówienia;
- produkcja i przygotowanie do wysyłki.
Na każdym etapie należy określić zatwierdzoną wersję rysunków, specyfikacji, kolorów, grafiki, instrukcji obsługi i opakowań. Należy unikać zatwierdzania różnych dokumentów w ramach niepowiązanych ze sobą łańcuchów wiadomości e-mail.

8. Uwzględnij opakowanie już na samym początku
Produkty ogrodowe i outdoorowe mogą obejmować długie panele, profile, oszklenia, okucia oraz wiele kartonów. Opakowanie powinno być opracowywane wraz z produktem, a nie dodawane dopiero po zatwierdzeniu projektu.
Recenzja:
- podział opakowania i zabezpieczenie elementów;
- obsługa sprzedaży detalicznej a obsługa handlu elektronicznego;
- projekt graficzny opakowania kartonowego oraz oznaczenie produktu;
- instrukcje obsługi i torby na sprzęt;
- kod kreskowy oraz informacje dotyczące rynku docelowego;
- pakiet testów lub dokumentacja potwierdzająca wymagana do ostatecznej konfiguracji.
Nie należy podawać informacji dotyczących pojemności opakowań ani deklaracji dotyczących wydajności opakowań przed zatwierdzeniem faktycznego opakowania.
9. Porównanie modeli OEM i ODM pod kątem potrzeb projektu
| Obszar decyzyjny | Styl OEM | Kierunek w stylu ODM |
|---|---|---|
| Punkt wyjścia | Projekt lub specyfikacja określona przez nabywcę | Platforma producenta lub kierunek projektowy |
| Opinia kupującego | Szczegółowe dane techniczne i handlowe | Opis rynku, kanałów dystrybucji, asortymentu i możliwości dostosowania |
| Zakres prac rozwojowych | Może wymagać oceny wykonalności i wykonania nowych prac | Często dostosowuje istniejącą platformę, z zastrzeżeniem pewnych ograniczeń |
| Główne zagadnienia związane z zatwierdzaniem | Przeniesienie projektu, analiza wykonalności i specyfikacja kontrolowana | Wybór platformy, kompatybilne opcje i zatwierdzone modyfikacje |
| Marka własna | Może zostać uwzględnione | Może zostać uwzględnione |
Dokładny zakres obowiązków zależy od treści pisemnej umowy projektowej.
10. Wybór modelu z wykorzystaniem listy kontrolnej decyzji
Należy wybrać ścieżkę typu OEM, gdy nabywca ma już określony produkt lub chronioną koncepcję projektową i jest gotowy dostarczyć kompletne dane techniczne oraz wyrazić zgodę na poszczególne elementy projektu.
Warto wybrać model ODM, gdy liczy się szybkość i możliwość ponownego wykorzystania platformy, a istniejący produkt opracowany przez producenta może trafić na rynek po wprowadzeniu kontrolowanych modyfikacji.
W sytuacji niepewności rynkowej warto rozważyć podejście etapowe: zacznij od istniejącej platformy, zweryfikuj asortyment, a następnie przeanalizuj możliwość wprowadzenia głębszych zmian w oparciu o dane uzyskane w ramach programu.
Najczęściej zadawane pytania
Czy „private label” to to samo co „OEM”?
Nie. Termin „marka własna” odnosi się do marki, pod którą produkt jest sprzedawany. Sam produkt może pochodzić z programu typu OEM, ODM lub z oferty produktów standardowych.
Czy termin „ODM” oznacza, że kupujący nie ma możliwości dostosowania niczego do własnych potrzeb?
Nie. Platformy ODM mogą umożliwiać wprowadzanie zmian w zakresie kolorów, konfiguracji, oznakowania marki, opakowań oraz innych zgodnych modyfikacji. Dokładny zakres zależy od produktu.
Który model jest szybszy?
Istniejąca platforma ODM może skrócić czas opracowania nowego produktu, ale termin realizacji zależy od dostosowania do potrzeb klienta, próbek, materiałów graficznych, zatwierdzeń, zakresu zamówienia oraz planowania produkcji. Należy zweryfikować konkretny projekt, zamiast opierać się na ogólnych zapewnieniach.
Co powinien przygotować nabywca przed skontaktowaniem się z producentem?
Należy przygotować analizę rynku, kanały dystrybucji, kierunek rozwoju produktu, wymagane funkcje, zakres dostosowania do potrzeb klienta, wymagania dotyczące opakowania, proces zatwierdzania oraz przewidywany zakres zamówień.
Określ model współpracy przed sporządzeniem oferty
Odkryj ofertę LERYOU
asortyment produktów ogrodowych i do użytku na świeżym powietrzu,
przejrzeć
Proces produkcji w modelu OEM i ODM,
lub
skontaktuj się z LERYOU
wraz z opisem produktu i rynkiem docelowym.
